Kontekstowe uwarunkowania wystąpień przysłówków stopnia w połączeniach z przymiotnikiem piękny
DOI:
https://doi.org/10.34768/fp2021a9Słowa kluczowe:
przysłówek stopnia, kolokacja, łączliwość leksykalno-semantyczna, korpusAbstrakt
Przedmiotem analizy przedstawionej w artykule są przysłówki stopnia wykazujące silną łączliwość syntaktyczno-składniową z przymiotnikiem piękny, tworzące z tym przymiotnikiem związki o statusie kolokacji. Celem badania – wykorzystującego dane korpusowe – jest prześledzenie kontekstowych uwarunkowań występowania tych przysłówków, wykazanie zależności ich doboru od tego, jaki typ obiektu jest w danej wypowiedzi poddawany ocenie estetycznej. Badanie pokazało, że niektóre z tych przysłówków są silniej, a inne słabiej uzależnione od tych uwarunkowań. Siła tej zależności ma związek ze sposobem (strategią) wyrażania intensywności cechy przez dany przysłówek.
Pobrania
Bibliografia
Szymańska M., Kontekstowe uwarunkowania wystąpień przysłówków stopnia w połączeniach z przymiotnikiem piękny, „Filologia Polska. Roczniki Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego” 2021, nr 7, https://doi.org/10.34768/fp2021a9.
Bałabaniak D., Polskie intensyfikatory leksykalne na tle wyrażeń gradacyjnych, Opole 2013.
Bartmiński J., Panasiuk J., Stereotypy językowe, [w:] Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Lublin 2001.
Bolinger D., Degree words, Haga-Paryż 1972.
Červenkova I., O pokazateljach mery priznaka. (Na materiale sovremennogo russkogo literaturnogo jazyka), Sofia 1975.
Grzegorczykowa R., Funkcje semantyczne i składniowe polskich przysłówków, Wrocław 1975.
Janus E., „Bardzo – wielki – duży”. Słownik i semantyka. Definicje semantyczne, Wrocław 1975.
Janus E., Wykładniki intensywności cechy. (Na materiale polskim i rosyjskim), Wrocław 1981.
Křižkova E., „Količestvennaja determinacija prilagatelnych v russkom jazyke (leksiko-sintaksičeskij analiz)”. Galina Aleksandrovna Zolotova, Sintaksis i norma, Moskwa 1974.
Narodowy Korpus Języka Polskiego, red. A. Przepiórkowski, M. Bańko, R.L. Górski, B. Lewandowska-Tomaszczyk, Warszawa 2012.
Pęzik P., Wyszukiwarka PELCRA dla danych NKJP, wyd. A. Przepiórkowski et al., Narodowy Korpus Języka Polskiego, Warszawa 2012.
Przybylska R., Kolokacje a analiza semantyczna wyrazu, „LingVaria” 2020, XV, z. 2.
Puzynina J., O pojęciu intensyfikacji, „Roczniki Humanistyczne” 2001-2002, t. 6 (R. XLIX-L).
Szerszunowicz J., Parametry opisu realizacji modelu frazeologicznego na przykładzie związków utworzonych według schematu ANIOŁ nie NNOMPERS, „Język Polski” 2020, z. 1.
Szymańska M., Wybrane wykładniki intensywności cechy określanej przymiotnikiem piękny w prasie codziennej po 1989 roku. Analiza korpusowa, [w:] Prace aksjologiczne. Język – literatura – kultura, t. 2: Wartości językowe i kulturowe obecne w czasopiśmiennictwie polskim po 1989 roku, red. M. Kaczor, A. Seul, Zielona Góra 2021.
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. S. Dubisz, t. 1-4, Warszawa 2003.
Wielki słownik języka polskiego PAN, red. P. Żmigrodzki, online: https://www.wsjp.pl.
Wierzbicka A., Semantyka. Jednostki elementarne i uniwersalne, przeł. A. Głaz, K. Korżyk i R. Tokarski, Lublin 2010.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Kategorie
Licencja
Prawa autorskie (c) 2021 Monika Szymańska
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Prawa autorskie (a). Co do zasady – autorzy, niebędący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, zachowują prawa autorskie, w tym prawa wydawnicze do artykułów, bez żadnych ograniczeń.
Prawa autorskie (b). Co do zasady – autorzy, będący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, nie zachowują praw autorskich, w tym praw wydawniczych do artykułów. W takich przypadkach właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Zielonogórski.
