Dwanaście kroków, czyli mirakl o świętym Stanisławie
DOI:
https://doi.org/10.34768/fp2015a1Słowa kluczowe:
Jan Długosz, kroniki, mirakl, św. StanisławAbstrakt
Jan Długosz w swoich Rocznikach... wypowiada się obszernie o cudownym przywróceniu życia Piotrowi z Piotrawina; do tego nadzwyczajnego zdarzenia miało rzekomo dojść za sprawą św. Stanisława. Niemniej jedno szczególne określenie użyte przez kronikarza zastanawia i budzi domysł, że autor, pisząc o tym niezwykłym epizodzie w żywocie kanonizowanego biskupa krakowskiego, przywoływał na pamięć osobiście oglądane widowisko miraklowe, będące prawdopodobnie właśnie rekonstrukcją wskrzeszenia rzeczonego rycerza. Mogło być ono urozmaiceniem uroczystości zorganizowanych w związku z obchodami dnia wyniesionego na ołtarze w XIII wieku duchownego; możliwe nawet, że wystawione na Wawelu – ówczesna architektura zamku umożliwiała tego typu inscenizację. Mirakl ten nie zachował się do czasów współczesnych, natomiast prezentowany szkic stanowi hipotetyczną próbę jego częściowego odtworzenia.
Pobrania
Bibliografia
LITERATURA CYTOWANA
Źródła
Annales seu Cronicae incliti Regni Poloniae…Joannis Dlugossii, red. J. Dąbrowski i in, t. II, ks. III i IV, Warszawa 1971.
Bering P., Teatr w kronice. Studia nad dramatycznością kronik średniowiecznych, Poznań 2013.
Opracowania
Berthold M., Historia teatru, przeł. D. Żmij-Zielińska, Warszawa 1980.
Cichoński J. P., Dialog na uroczystość świętej Katarzyny, [w:] J. Lewański (wyd), Dramaty staropolskie, t. VI, Warszawa 1963.
Długosz J., Roczniki, czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego, red. J. Dąbrowski, S. Gawęda i in. (przeł.). Księgi III-IV, Warszawa 1961-1985.
Drzewicka A., Skupienie i zabawa. Twórczość dramatyczna w średniowiecznej Francji do końca XIII w., Kraków 1998.
Faral E., Życie codzienne we Francji w czasach Ludwika Świętego, Warszawa 1969. Feicht H., Studia nad muzyką polskiego średniowiecza, Kraków 1975.
Jelicz A., Życie codzienne w średniowiecznym Krakowie (Wiek XIII-XV), Warszawa 1966.
Juszyński H., Dykcyonarz poetów polskich, t. II, Kraków 1820.
Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. IV. Miasto Kraków, z. I. Wawel, red. J. Szablowski. Warszawa 1965.
Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. IV. Miasto Kraków, z. I: Wawel, red. J. Szablowski. Warszawa 1965.
Konigson E., Miasto w przestrzeni teatralnej, [w:] Zwierciadło świata. Średniowieczny teatr francuski, A. Loba (red.), P.Tomczask (tłum.), Gdańsk 2006.
Nicoll A., Dzieje dramatu, t. I, przeł. H. Krzeczkowski, W. Niepokólczycki, J. Nowacki, Warszawa 1975.
Szymonik K., Oficjum rymowane o św. Stanisławie. Dies adest celebris i hymn Gaude Mater Polonia w polskich antyfonarzach przedtrydenckich. Studium muzykologiczne. Niepokalanów 1966.
Targosz K., Gesta principium recitata. „Teatr czynów polskich władców” Galla Anonima, (w:) „Pamiętnik Teatralny”, R. XXIX, 1980.
Targosz K., Korzenie i kształty teatru do 1500 roku w perspektywie Krakowa, Kraków 1995.
Vita Sancti Stanislai episcopi cracoviensis (Vita minor et maior, W. Kętrzyński [w:] Monumenta Poloniae Historica, t. IV, Warszawa 1961.
Voragine J., de, Złota legenda, przeł. J. Pleziowa, Wrocław 1996.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Kategorie
Licencja
Prawa autorskie (c) 2015 Zbigniew Ochocki
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Prawa autorskie (a). Co do zasady – autorzy, niebędący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, zachowują prawa autorskie, w tym prawa wydawnicze do artykułów, bez żadnych ograniczeń.
Prawa autorskie (b). Co do zasady – autorzy, będący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, nie zachowują praw autorskich, w tym praw wydawniczych do artykułów. W takich przypadkach właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Zielonogórski.
