Publicystyka przebrana za literaturę
DOI:
https://doi.org/10.34768/fp2017a7Słowa kluczowe:
quasi-sądy, upodobnianie gatunków, interdyskurs reintegracyjnyAbstrakt
Autor analizuje twórczość prozatorską współczesnych – z początku obecnego wieku – publicystów polskich (Andrzeja Horubały, Cezarego Michalskiego, Grzegorza Miecugowa, Bronisława Wildsteina i Rafała Ziemkiewicza), pytając, o ile jest ona przedłużeniem ich przekonań, kompleksów czy tylko technik publicystycznych. Odwołuje się do Ansgara Nünninga, analizującego współcześnie zadania literaturoznawstwa wobec zjawiska generowania światopoglądów przez prozatorskie gatunki literackie i odwrotnie – oddziaływania literackich „sposobów tworzenia świata” (ways of worldmaking) na rzeczywistość pozaliteracką. Prowadzi go to do podobnych, wcześniejszych intuicji badawczych Romana Ingardena (intencjonalność literatury) czy Paula Ricoeure’a (koła mimesis) i w konsekwencji do zauważalnego właśnie dzisiaj znoszenia różnic między literaturą a publicystyką. Konstatuje – znów za Nünningiem – „reintegracyjny dyskurs” tak rozumianej literatury i jej kontekstu kulturowego, pozostawiając ocenę tego zjawiska przyszłym badaczom.
Pobrania
Bibliografia
LITERATURA CYTOWANA
Borowy W., Szkoła krytyków, „Przegląd Współczesny” 1937, nr 2
Borowy W., Studia i szkice literackie, wybór i oprac. Z. Stefanowska, A. Paluchowski, Warszawa 1983, t. 2.
Głowiński M., Powieść młodopolska, [w:] idem, Prace wybrane, Kraków 1997.
Górski K., Poezja jako wyraz. Próba teorii poezji, Toruń 1946.
Grochowski G., Tekstowe hybrydy. Literackość i jej pogranicza, Toruń 2014.
Horodecka M., Kulturowa historia reportażu. Od uniwersalizmu do relatywizmu kulturowego, [w:] Kulturowa historia literatury, red. W. Bolecki, Warszawa 2015.
Horubała A., Przesilenie, Warszawa 2010.
Ingarden R., Formy poznawania dzieła literackiego, „Pamiętnik Literacki” 1936, R. XXXIII.
Ingarden R., O dziele literackim, Warszawa 1960 (przekład M. Turowiczowej Das literarische Kunstwerk, Halle 1931).
Ingarden R., O tak zwanej prawdzie w literaturze. Czy zdania twierdzące w dziele literackim są sądami sensu stricto?, „Przegląd Współczesny” 1937, nr 182.
Ingarden R., Z teorii dzieła literackiego, [w:] idem, Problemy teorii literatury, Wrocław 1967.
Ingarden R., O różnych rozumieniach prawdziwości w dziele sztuki, „Zagadnienia Literackie”, 1946, nr 1-2.
Kołaczkowski S., Bilans estetyzmu, [w:] Stefana Kołaczkowskiego pisma wybrane, oprac. S. Pigoń, t. 1, Warszawa 1968.
Michalski C., Gorsze światy, Lublin 2006.
Miecugow G., Przypadek, Warszawa 2010.
Miecznicka M., Nowatorska krytyka elit, „Dziennik”, 2 lipca 2008.
Nunning A., Światy – światopoglądy – sposoby tworzenia światów. O wiedzy w literaturze i o zadaniu literaturoznawstwa, „Teksty Drugie” 2010, nr 3 (23).
Okopień K., Ingarden, czyli świadomość niedofenomenologizowana, „Teksty Drugie” 1979, nr 1.
Rymkiewicz J. M., Wieszanie, Warszawa 2007.
Skwarczyńska S., Na marginesie dyskusji: dzieło literackie a charakter wyrażanych w nim sądów, [w:] eadem, Wstęp do nauki o literaturze, t. 1, cz. 1, Warszawa 1954.
Sobolewska J., Publicystyka zamiast literatury, „Dziennik”, 2 lipca 2008.
Tokarczuk O., Moment niedźwiedzia, Warszawa 2012.
Ulicka D., Co nam zostało z fenomenologii? Roman Ingarden a rozwój teorii badań literackich (w Polsce i za granicą w latach 1980-2000), [w:] Sporne i bezsporne problemy współczesnej wiedzy o literaturze, red. W. Bolecki i R. Nycz, Warszawa 2002.
Wildstein B., Dolina Nicości, Kraków 2008.
Ziemkiewicz R. A., Żywina, Warszawa 2008.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Kategorie
Licencja
Prawa autorskie (c) 2017 Jan Musiał
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Prawa autorskie (a). Co do zasady – autorzy, niebędący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, zachowują prawa autorskie, w tym prawa wydawnicze do artykułów, bez żadnych ograniczeń.
Prawa autorskie (b). Co do zasady – autorzy, będący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, nie zachowują praw autorskich, w tym praw wydawniczych do artykułów. W takich przypadkach właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Zielonogórski.
