Przeszłość – teraźniejszość – przyszłość, kai eleutheria – kai aletheia – kai agathon, Platon – Nicola Chiaromonte – Wojciech Karpiński (ontologiczno-aksjologiczne trójkąty)
DOI:
https://doi.org/10.34768/fp2019a5Słowa kluczowe:
starożytność, ontologia, aksjologia, pamięć, literaturaAbstrakt
W artykule analizuję aspekty ontologiczne i aksjologiczne w twórczości Nicoli Chiaromontego i Wojciecha Karpińskiego w kontekście rozważań matematycznych Platona. Matematyka dla greckiego filozofa stanowiła pomoc w interpretacji rzeczywistości, wartości i zagadnień na temat bytu. Spotkanie z kulturą i filozofią grecką skłania włoskiego myśliciela i polskiego pisarza do kontemplacji nad arche i wartościami takimi jak wolność, prawda, dobro i piękno.
Pobrania
Bibliografia
Trygar B., Przeszłość – teraźniejszość – przyszłość, kai eleutheria – kai aletheia – kai agathon, Platon – Nicola Chiaromonte – Wojciech Karpiński (ontologiczno-aksjologiczne trójkąty), „Filologia Polska. Roczniki Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego” 2019, nr 5, https://doi.org/10.34768/fp2019a5.
LITERATURA CYTOWANA
Albert K., O Platońskim pojęciu filozofii, przeł. J. Drewnowski, Warszawa 1991.
Assmann A., Cultural Memory and Western Civilization. Functions, Media, Archives, Cambridge 2011.
Berger G., Phénoménologie du temps et prospective, Paris 1964.
Chiaromonte N., Co pozostaje. Notesy 19551971, wyb., przekł., posłowie S. Kasprzysiak, wstęp W. Karpiński, Warszawa 2001.
Chiaromonte N., Notatki, wyb. i posłowie W. Karpiński, przeł. S. Kasprzysiak, Gdańsk 2015.
Dembiński B., Późna nauka Platona. Związki ontologii i matematyki, Katowice 2003.
Goff Le J., Historia i pamięć, przeł. A. Gronowska, J. Stryjczyk, Warszawa 2007.
Goody J., Mémoire et apprentissage dans les sociétés avec et sans écriture: la transmission du Bagre, „L’Homme” 1977, t. 17.
Halbwachs M., Społeczne ramy pamięci, przeł. i wstęp M. Król, Warszawa 2008.
Hegel G.W., Wykłady o estetyce, przeł. J. Grabowski, A. Landman, Warszawa 1964-1967.
Janet P., L’evolution de la mémoire et de la notion du temps. Compterendu intégral des conférences d’aprés les notes sténographiques, Paris 1928.
Jordan Z., O matematycznych podstawach systemu Platona, Poznań 1937.
Karpiński W., Szkice sekretne, Warszawa 2017.
Karpiński W., Twarze, Warszawa 2012.
Maryniarczyk A., W poszukiwaniu źródeł prawdy, „Człowiek w Kulturze” 2000, nr 13.
Platon, Fajdros,przeł. W. Witwicki, Warszawa 1958.
Platon, Fedon, przeł. W. Witwicki, Kęty 2002.
Platon, Fileb, przeł. W. Witwicki, Kęty 2002.
Platon, Menon, przeł. W. Witwicki, Warszawa 1935.
Platon, Państwo, przeł. W. Witwicki, Kęty 1997.
Platon, Timajos, przeł. P. Siwek, Warszawa 1986.
Ricoeur P., Pamięć, historia, zapomnienie, przeł. J. Margański, Kraków 2006.
Tomasz z Akwinu, De Veritate. O prawdzie, przeł. A. Białek, Lublin 1999.
Wal J., Kultura dialogu, Kraków 2012.
Żak D., Teoria malarstwa abstrakcyjnego a Platońska koncepcja sztuki, „Podstawy Edukacji. Zrównoważony Rozwój” 2016, nr 9.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Kategorie
Licencja
Prawa autorskie (c) 2019 Barbara Trygar
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Prawa autorskie (a). Co do zasady – autorzy, niebędący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, zachowują prawa autorskie, w tym prawa wydawnicze do artykułów, bez żadnych ograniczeń.
Prawa autorskie (b). Co do zasady – autorzy, będący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, nie zachowują praw autorskich, w tym praw wydawniczych do artykułów. W takich przypadkach właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Zielonogórski.
