Zdziczenie obyczajów pośmiertnych Bolesława Leśmiana jako dramat-synteza
DOI:
https://doi.org/10.34768/fp2018a17Słowa kluczowe:
Bolesław Leśmian, teatr śmierci, poemat fantastyczny, poemat dramatycznyAbstrakt
Zdziczenie obyczajów pośmiertnych od lat jest obecne w badaniach twórczości Bolesława Leśmiana, jednak dopiero w 2014 roku ukazała się pierwsza przygotowana na podstawie rękopisów edycja utworu w opracowaniu Dariusza Pachockiego. Wydarzenie to skłania do podjęcia kolejnych prób analizy i interpretacji dzieła. Utwór zawiera tematy, motywy oraz ujęcia znane z liryki, ballad i dramatów mimicznych Leśmiana, jak odgrywanie życia w zaświatach, miłosny trójkąt, natura, mgła, mrok, nieobecność Boga. Nawroty pewnych elementów wskazują na ważną w światopoglądzie Leśmiana problematykę antropologiczną i ontologiczną.
Pobrania
Bibliografia
LITERATURA CYTOWANA
Bibliografia podmiotowa
Leśmian B., Poezje, wstęp i oprac. J. Trznadel, Warszawa 1994.
Leśmian B., Poezje wybrane, oprac. J. Trznadel, Wrocław 1974.
Leśmian B., Poezje zebrane, oprac. A. Madyda, Toruń 1993.
Leśmian B., Poezje zebrane, oprac. J. Trznadel, Warszawa 2010.
Leśmian B., Skrzypek opętany, oprac. R. H. Stone, Warszawa 1985.
Leśmian B., Szkice literackie, zebrał i oprac. J. Trznadel, Warszawa 2011.
Leśmian B., Utwory dramatyczne. Listy, zebrał i oprac. J. Trznadel, Warszawa 2012.
Leśmian B., Zdziczenie obyczajów pośmiertnych, odczytanie z rękopisu, oprac. i posłowie D. Pachocki, Lublin 2014.
Leśmian B., Zdziczenie obyczajów pośmiertnych, przepisał i podał do druku A. Janta, „Oficyna Poetów” 1968, nr 2.
Bibliografia przedmiotowa
Bartnikowski M., Trzy postacie sceniczne w śmiertelnym upojeniu („Zdziczenie obyczajów pośmiertnych” Bolesława Leśmiana wobec modernistycznego teatru śmierci), „Przegląd Humanistyczny” 2002, nr 1.
Boyé E., Dialogi akademickie – w niepojętej zieloności. Rozmowa z Bolesławem Leśmianem, „Pion” 1934, nr 23.
Czabanowska-Wróbel A., Poezja Leopolda Staffa i Bolesława Leśmiana w kręgu modernizmu, Kraków 2009.
Fazan K., Projekty intymnego teatru śmierci. Wyspiański, Leśmian, Kantor, Kraków 2009.
Gralewicz-Wolny I., Drobiażdżki i omieciny. O rozproszeniu ciała w poezji Bolesława Leśmiana, [w:] Miniatura i mikrologia literacka, red. A. Nawarecki, t. 1, Katowice 2000.
Kołosowska B., Kanon na trzy głosy. O „Zdziczeniu obyczajów pośmiertnych”, „Ruch Literacki” 2008, z. 4-5.
Kokoszka M., W zwierciadle słów. O „Zdziczeniu obyczajów pośmiertnych”, [w:] M. Kokoszka, G. Gała, Świat poza płotem, Katowice 2004.
Markowski M.P., Polska literatura nowoczesna. Leśmian, Schulz, Witkacy, Kraków 2007.
Pachocki D., Utwór, który nie istnieje, [w:] B. Leśmian, Zdziczenie obyczajów pośmiertnych, odczytanie z rękopisu, opracowanie i posłowie D. Pachocki, Lublin 2014.
Różyc-Molenda J., O fenomenologii kawałkowania, [w:] Miniatura i mikrologia literacka, red. A. Nawarecki, t. 1, Katowice 2000.
Rymkiewicz J.M., Leśmian. Encyklopedia, Warszawa 2001.
Stala M., Trzy nieskończoności: o poezji Adama Mickiewicza, Bolesława Leśmiana i Czesława Miłosza, Kraków 2001.
Szpakowska M., Klechdy cmentarne Leśmiana, „Dialog” 1984, nr 1.
Trznadel J., Leśmianowski teatr duchów (odnalezione arcydzieło), [w:] B. Leśmian, Zdziczenie obyczajów pośmiertnych, wstęp, krytyczne oprac. tekstu i przypisy edytorskie J. Trznadel, Kraków 1998.
Trznadel J., Twórczość Leśmiana. (Próba przekroju), Warszawa 1964.
Wawryk J., Od mitu zdegradowanego do zielonego misterium w twórczości Bolesława Leśmiana, „Scripta Humana”, t. 1: Interpretacje i reinterpretacje, red. D. Kulczycka, M. Mikołajczak, Zielona Góra 2013.
Wojda D., Scenariusze fantazmatyczne Bolesława Leśmiana, „Świat Tekstów. Rocznik Słupski” 2011, nr 9.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Kategorie
Licencja
Prawa autorskie (c) 2018 Joanna Wawryk
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Prawa autorskie (a). Co do zasady – autorzy, niebędący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, zachowują prawa autorskie, w tym prawa wydawnicze do artykułów, bez żadnych ograniczeń.
Prawa autorskie (b). Co do zasady – autorzy, będący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, nie zachowują praw autorskich, w tym praw wydawniczych do artykułów. W takich przypadkach właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Zielonogórski.
