Kobiecość i metafizyka w filmach Jeana-Claude’a Brisseau

Autor

DOI:

https://doi.org/10.34768/fp2021a19

Słowa kluczowe:

kino francuskie, metafizyka, surrealizm

Abstrakt

Francuski reżyser Jean-Claude Brisseau (1944-2019) zaczynał swoją karierę od filmów bliskich poetyce realizmu społecznego, z biegiem czasu coraz dalej odchodząc od surowego, na poły dokumentalnego sposobu obrazowania na rzecz wyrafinowanej formy wizualnej, ewokującej metafizyczne i ezoteryczne treści. Swoim bohaterom i bohaterkom artysta kazał poszukiwać takiej egzystencjalnej drogi, która mogłaby prowadzić do wzniesienia się ponad reguły rządzące przyziemną, czysto materialną rzeczywistością. Wiarę w istnienie świata transcendentnego łączył ściśle z ideą piękna, jej najdoskonalszą reprezentację estetyczną dostrzegając w urodzie kobiecego ciała. Graniczące z sakralizacją uwielbienie dla „wiecznej kobiecości”, któremu Brisseau dawał wyraz w takich filmach, jak Z wściekłości i wrzasku (De bruit et de fureur, 1987), Céline (1992), Anioły zagłady (Les anges exterminateurs, 2006) czy À l’aventure (2008) zbliżało jego artystyczną postawę do ideałów, jakie wyznawali przedstawiciele surrealizmu.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Biogram autora

  • Piotr Prusinowski - Zielona Góra

    Doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie literaturoznawstwo (tytuł rozprawy: Elementy surrealizmu w filmowych adaptacjach prozy młodopolskiej – „Dzieje grzechu” Waleriana Borowczyka i „Na srebrnym globie” Andrzeja Żuławskiego). Absolwent filologii polskiej w zakresie filmoznawstwa, telewizji i kultury medialnej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz literaturoznawstwa na Uniwersytecie Zielonogórskim. Swoje prace publikował m.in. w Images, Biuletynie Edukacji Medialnej, Filologii Polskiej, Scripta Humana oraz monografiach wieloautorskich Kultura w świecie luster, Jeszcze o niepowtarzalności i multiplikacjach w sztuce XX i XXI w., Brudne, odrażające, niechciane w kulturze, Ze srebrnego ekranu na papier, Ślady sztuki filmowej w literaturze. W 2008 r. otrzymał wyróżnienie w Konkursie dla Młodych Krytyków Filmowych im. Krzysztofa Mętraka.

Bibliografia

Prusinowski P., Kobiecość i metafizyka w filmach Jeana-Claude’a Brisseau, „Filologia Polska. Roczniki Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego” 2021, nr 7, https://doi.org/10.34768/fp2021a19.

Bonnaud F., Anti-Social Realism: Jean-Claude Brisseau, „Film Comment” 2004, nr 1-2, https://www.filmcomment.com/article/anti-social-realism-jean-claude-brisseau/.

Boutroy P., Kurz O., Jean-Claude Brisseau, „Séquences” 1993, nr 162, s. 42.

Brisseau J.-C., Mes dates clés. Par Jean-Claude Brisseau, „Liberation” 16.10.2002, https://next.liberation.fr/cinema/2002/10/16/mes-dates-cles-par-jean-claude-brisseau_418656.

de Baecque A., „Il a un vrai projet pour les femmes”, „Liberation” 13.09.2006, https://next.liberation.fr/cinema/2006/09/13/il-a-un-vrai-projet-pour-les-femmes_51090.

Dubosc A., Boivent J., Jean-Claude Brisseau on Filming Women [wywiad], „Purple Magazine” 2013, nr 20, https://purple.fr/magazine/fw-2013-issue-20/jean-claude-brisseau/.

Janicka K., Światopogląd surrealizmu, Warszawa 1985.

Kaganski S., Les Inrockuptibles, 25 ans d’insoumission, Paris 2011.

Nelepo B., Opening the Gates of Night. Jean-Claude Brisseau’s „La fille de nulle part”, „Cinema Scope” 2012, nr 53, https://cinema-scope.com/features/opening-the-gates-of-night-jean-claude-brisseaus-la-fille-du-nulle-part/.

Orzechowska J., Odkrycie, „Film” 1992, nr 22.

Vecchi Ph., Maroussia Dubreuil, Marie Allan et Lise Bellynck. Entretien, [w:] Les Anges Exterminateurs, Paris 2006.

Pobrania

Opublikowane

18.12.2021

Jak cytować

Prusinowski, Piotr. „Kobiecość i metafizyka w filmach Jeana-Claude’a Brisseau”. Filologia Polska. Roczniki Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego, t. 7, grudnia 2021, s. 321-34, https://doi.org/10.34768/fp2021a19.

Podobne artykuły

11-13 z 13

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.

Inne teksty tego samego autora