Schetynówką do jaroszewiczówki na Palikotówkę za kuroniówkę. Nouns with the suffix -ówka motivated by the names of politicians

Authors

DOI:

https://doi.org/10.34768/fp2021a4

Keywords:

word-formation, derivatives from surnames, connotations, names of politicians

Abstract

In this article, I deal with derivatives created with the suffix -ówka, motivated by the name of a politician. In total, I collected 53 such units. They were confirmed in 86 meanings. They represent various categories, including names of the roads (gierkówka, schetynówka), villas (cyrankiewiczówka, jaroszewiczówka), financial amounts (wałęsówka, religówka), alcoholic beverages (Palikotówka, Misiewiczówka) and names of weapons (batorówka, kościuszkówka). The most meaningful formations are: tuskówka, korfantówka and kuroniówka. The popularity of this confluence is the result of the rich connotations possessed by word-formation bases. Therefore, the meanings of derivatives depend on knowledge and the broadly understood context.

Downloads

Download data is not yet available.

Author Biography

  • Małgorzata Dawidziak-Kładoczna, University of Wrocław

    Habilitated doctor, linguist, works at the Institute of Polish Philology of the University of Wrocław, where she is the head of the Department of the History of the Polish Language. She conducts stylistic-linguistic and onomastic research, and also deals with rhetorical and linguistic-cultural aspects of political communication. She is the author of two monographs: Cherlacy with a cold heart. On the language of Józef Piłsudski's writings and speeches (Łask 2004) and Linguistic aspects of the political culture of the Great Sejm (Częstochowa 2012), as well as several dozen scientific articles published, among others, in such magazines as Poradnik Language, Język Polski, Bulletin of the Polish Linguistic Society and the Language and Culture series.

References

Dawidziak-Kładoczna M., Schetynówką do jaroszewiczówki na Palikotówkę za kuroniówkę. Rzeczowniki z sufiksem -ówka motywowane nazwiskami polityków, „Filologia Polska. Roczniki Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego” 2021, nr 7, https://doi.org/10.34768/fp2021a4.

Badyda E., Słowotwórcze sposoby deprecjonowania przeciwnika politycznego na forach internetowych – na przykładzie nazwiska TUSK, [w:] Słowotwórstwo a media, red. E. Badyda, J. Maćkiewicz, E. Rogowska-Cybulska, Gdańsk 2011.

Bogdanowicz E., Nazwy własne jako podstawa kontaminacji (na materiale prasowym), [w:] Nazwy własne w języku, literaturze i kulturze, red. A. Rygorowicz-Kuźma, K. Rutkowski, Białystok 2019.

Buttler D., Powojenne innowacje w polskim zasobie słownym, „Przegląd Humanistyczny” 1978, nr 5.

Buttler D., Tendencje rozwojowe w zasobie słownym powojennej polszczyzny, [w:] Współczesna polszczyzna. Wybór zagadnień, red. H. Kurkowska, Warszawa 1981.

Chlebda W., Cheops prozy, Pcim i balceroid… Derywaty nazw własnych a leksykografia, „Poradnik Językowy” 1995, nr 2.

Dawidziak-Kładoczna M., Co o politykach mówią ich przezwiska? – na podstawie struktur kontaminacyjnych motywowanych antroponimem i rzeczownikiem pospolitym (w druku).

Dawidziak-Kładoczna M., Potencjał słowotwórczy nazwisk polityków na przykładzie kategorii nazw abstrakcyjnych cech, „Oblicza Komunikacji” 2020, nr 12.

Dereń B., Pochodne nazw własnych w języku i w tekście, Opole 2005.

Doroszewski W. (red.), Słownik języka polskiego, t. 1-11, Warszawa 1958-1969.

Doroszkiewicz M., Apelatywacja antroponimów w polskich i rosyjskich gwarach środowisk dewiacyjnych, „Slavica Wratislaviensia” 1992 (LXXIV).

Grodziński E., Zarys ogólnej teorii imion własnych, Warszawa 1973.

Grzegorczykowa R., Puzynina J., Problemy ogólne słowotwórstwa, [w:] Morfologia, red. R. Grzegorczykowa, R. Laskowski, H. Wróbel, wyd. 3, Warszawa 1999.

Kopaliński W., Słownik eponimów, czyli wyrazów odimiennych, Warszawa 1996.

Kosyl C., Metaforyczne użycie nazw własnych, [w:] Z zagadnień współczesnego języka polskiego, red. M. Szymczak, Wrocław 1978.

Langacker R.W., Wykłady z gramatyki kognitywnej, red. H. Kardela, Lublin 1995.

Mistrik J., Stylistyka, Bratislava 1985.

Narodowy Korpus Języka Polskiego, http://nkjp.pl/.

Piela A., Osobowe nomina propria jako podstawy słowotwórcze derywatów, „Poradnik Językowy” 2001, 8.

Rutkowski M., Słownik metafor i konotacji nazw własnych, Olsztyn 2012.

Tabakowska E., Komunikowanie i poznawanie w językoznawstwie, [w:] Poloni-styka w przebudowie: literaturoznawstwo, wiedza o języku, wiedza o kulturze, edukacja, red. M. Czermińska i in., Kraków 2005.

Waszakowa K., Kognitywno-komunikacyjne aspekty słowotwórstwa. Wybrane zagadnienia opisu derywacji w języku polskim, Warszawa 2017.

Waszakowa K., Zjawiska uniwerbizacji słowotwórczej w tekstach współczesnej polszczyzny, 2018, https://ispan.waw.pl/ireteslaw/bitstream/handle/20.500.12528/798/Waszakowa.pdf.

Zimny R., Nowak P., Słownik polszczyzny politycznej po roku 1989, Warszawa 2009.

Downloads

Published

2021-12-18

How to Cite

Dawidziak-Kładoczna, Małgorzata. “Schetynówką Do Jaroszewiczówki Na Palikotówkę Za Kuroniówkę. Nouns With the Suffix -ówka Motivated by the Names of Politicians”. Filologia Polska. Roczniki Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego, vol. 7, Dec. 2021, pp. 95-111, https://doi.org/10.34768/fp2021a4.

Similar Articles

11-20 of 29

You may also start an advanced similarity search for this article.