Starotestamentalna typologia krzyża Jezusa Chrystusa
DOI:
https://doi.org/10.34768/fp2022a15Słowa kluczowe:
krzyż, figury, symbole, przygotowanie staurologiczneAbstrakt
W artykule autor podejmuje się omówienia starotestamentalnych figur symbolu krzyża, ukazując tym samym wachlarz znaczeń i głębię tego znaku. Na podstawie wyników badań przeprowadzonych z wykorzystaniem metody heurystycznej, analitycznej oraz syntetyczno-krytycznej przedstawia w nim proces kształtowania się rozumienia znaku krzyża w mentalności ludzi wierzących, tworzących Pierwszy Kościół. Symbol ten, mimo negatywnych konotacji z narzędziem męki i śmierci nie tylko Chrystusa, ale i potencjalnych kolejnych chrześcijan, stał się w stosunkowo niedługim czasie sztandarem ich wiary. Niewątpliwie wpływ na to miały miejsca Historii Zbawienia opisanej w Starym Testamencie i ich interpretacje proponowane przez Ojców Kościoła – przedstawione i szeroko omówione w szkicu. Występujące zapowiedzi krzyża znacząco przyczyniły się do pozytywnego odbioru tej figury.
Pobrania
Bibliografia
Juckiewicz P., Starotestamentalna typologia krzyża Jezusa Chrystusa, „Filologia Polska. Roczniki Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego” 2022, nr 8, https://doi.org/10.34768/fp2022a15.
Arsoba A., Księga krzyża. Antologia pasyjna, Katowice 1998.
Bardski K., Misterium krzyża w symboliczno-alegorycznych interpretacjach wybranych motywów biblijnych, „Scripturae Lumen. Biblia i jej Oddziaływanie. Krzyż Twój Wielbimy” 2011, nr 3.
Bardski K., Misterium paschalne w symboliczno-alegorycznych interpretacjach wybranych motywów literackich Biblii, http://pracownicy.uksw.edu.pl/KrzysztofBardski/publikacje/2011-2/07-misterium-paschalne/.
Bardski K., Misterium paschalne w symboliczno-alegorycznych interpretacjach wybranych motywów literackich Biblii, „Communio” 2011, nr 2 (174).
Brzozowska M., Semantyka krzyża w kulturze, słownikach i współczesnej polszczyźnie potocznej (na materiale ankietowym), „Miscellanea Anthropologica et Sociologica” 2012, nr 13.
Danielou J., Teologia judeochrześcijańska. Historia doktryn chrześcijańskich przed soborem nicejskim, Kraków 2002.
Fic L., Krzyż Jezusa Chrystusa, „Ateneum Kapłańskie” 2018 (171), z. 3 (658).
Grün A., Krzyż. Symbol odkupionego człowieka, Kraków 1998.
Jasiewicz A., Symbolika krzyża u Ignacego Antiocheńskiego i Polikarpa ze Smyrny, „Seminare. Poszukiwania Naukowe” 2012, nr 31.
Jasiński A., Znak TAU w kontekście biblijnym i franciszkańskim, „Scripturae Lumen. Biblia i jej Oddziaływanie. Krzyż Twój Wielbimy” 2011, nr 3.
Kobielus S., Krzyż Chrystusa. Od znaku i figury do symbolu i metafory, Kraków 2011.
Korabiewicz W., Śladami amuletu, Warszawa 1974.
Kostołowski A, Symbol symboli. Historia znaku krzyża, „Więź” 1984, nr 8 (310).
Lemański J., Spojrzenie, które wymaga wiary, „Scripturae Lumen. Biblia i jej Oddziaływanie. Krzyż Twój Wielbimy” 2011, nr 3.
Lurker M., Przesłanie symboli w mitach, kulturach i religiach, przeł. R. Wojnakowski, Kraków 1994.
Nadolski B., Poetyka znaku krzyża, Poznań 2012.
Rosiński P., Najwcześniejsze formy krzyża Chrystusowego, „Vox Patrum” 1983, nr 3, z. 4.
Ryszka C., Niechciany krzyż, Kraków 2009.
Seweryniak S., Teologia fundamentalna, t. 1, Warszawa 2010.
Smolińska I.E., Symbolika krzyża w arabskojęzycznej literaturze religijnej i obrzędowości Koptów, Kurowice 2008.
Sprutta J., Krzyż mistyczny jako Drzewo Życia w sztuce średniowiecza, „Studia Gnesnensia” 2015, nr 29.
Szulc F., Wczesnochrześcijańska symbolika krzyża, „Więź” 1978, nr 3 (239).
Tronina A., „Oto Bóg królował z drzewa”. Z dziejów pewnej glosy biblijnej, „Scripturae Lumen. Biblia i jej Oddziaływanie. Krzyż Twój Wielbimy” 2011, nr 3.
Urbański S., Mistyka krzyża, „Słowo Krzyża. Rocznik Poświęcony Teologii Krzyża oraz Duchowości i Historii Pasjonistów” 2008, nr 2.
Ziehr W., Krzyż. Symbol i rzeczywistość, Kraków 1998.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Kategorie
Licencja
Prawa autorskie (c) 2022 Piotr Juckiewicz
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Prawa autorskie (a). Co do zasady – autorzy, niebędący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, zachowują prawa autorskie, w tym prawa wydawnicze do artykułów, bez żadnych ograniczeń.
Prawa autorskie (b). Co do zasady – autorzy, będący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, nie zachowują praw autorskich, w tym praw wydawniczych do artykułów. W takich przypadkach właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Zielonogórski.
