Dwie sylwetki współczesnej ukraińskiej literatury popularnej – Łada Łuzina i Maryna Sokolian
DOI:
https://doi.org/10.34768/fp2018a25Słowa kluczowe:
literatura popularna (masowa), folklor, motywAbstrakt
Artykuł jest poświęcony jednej z aktualnych kwestii ukraińskiego literaturoznawstwa – literaturze popularnej i jej roli w kształtowaniu współczesnej kultury. Na przykładzie twórczości dwu znanych ukraińskich autorek – Łady Łuziny oraz Maryny Sokolian – dokonano próby opisu i analizy motywów najczęściej występujących w ich twórczości. Są to motywy folklorystyczne, demonologiczne oraz chrześcijańskie.
Pobrania
Bibliografia
LITERATURA CYTOWANA
Adorno T., Culture Industry Reconsidered, „New German Critique” 1975 (6).
Brzezinski Z., Between Two Ages. America’s Role in the Technotronic Era, New York 1970.
Cawelti J. G., Adventure, mystery and romance. Formula stories as art and popular culture, Chicago 1976.
Černâk M. A., Fenomen massovoj literatury HH veka, SPB: Izd-vo RGPU im. A. I. Hercena, 2005, (Черняк М. А., Феномен массовой литературы ХХ века, СПб.: Издво РГПУ им. А. И. Герцена).
Čistâkov G., Religioznoe čuvstvo kak psihologičeskij fenomen. Lekciâ v Tbilisi 20.10.2004 http://tapirr.com/ekklesi>achistyakov.htm (о. Чистяков Г., Религиозное чувство как психологический феномен. Лекция в Тбилиси 20.10.2004).
Dubin B. V., Kružkovyj steb i massovye kommunikacii. K sociologii kulʹturnogo perehoda, [w:] Dubin B. V., Slovo – pis’mo – literatura: Očerki po sociologii sovremennoj kulʹtury, M.: NLO, 2001 (Дубин Б. В., Кружковый стеб и массовые коммуникации. К социологии культурного перехода, [w:] Дубин Б. В., Слово – письмо – литература: Очерки по социологии современной культуры, М.: НЛО, 2001).
Dubinâns’ka Â. Knižki z nevìdomoïpolicì (Дубинянська Я. Книжки з невідомої полиці), http://litakcent.com/2009/12/07/knyzhky-z-nevidomoji-polyci.
Èlektronnaâ evrejskaâ ènciklopediâ (ÈEÈ) (Электронная еврейская энциклопедия (ЭЕЭ); online: http://eleven.co.il/folklore-jewish-art/jewish-folklore/15454/Friedman G., Enseignement et culture de mass, „Communications” 1978 (11).
Filonenko S., Masova lìteratura v Ukraïnì: diskurs/g̀ender/žanr, Donec’k 2011 (Филоненко С., Масова література в Україні: дискурс/ґендер/жанр, Донецьк 2011).
Friedman G., Enseignement et culture demass, „Communications” 1978, nr 11.
Lotman Û. M., Massovaâ literatura kak istoriko-kul’turnaâ problema, [w:] Lotman Û. M., O russkoj literature. Sankt-Peterburg 1997 (Лотман Ю. M., Массовая литература как историко-культурная проблема, [w:] Лотман Ю.М. О русской литературе, Санкт-Петербург 1997).
Lotman Û. M. 1999. V nutri myslâŝih mirov. Čelovek – tekst – semiosfera – istoriâ, Moskva 1999 (Лотман Ю. М., Внутри мыслящих миров. Человек – текст – семиосфера – история, Москва 1999).
Lotman Û. M., Kul’tura i vzryv, Sankt-Peterburg 2001 (Лотман Ю. M., Культура и взрыв, Санкт-Петербург 2001).
Luzina L,. Kievskie ved’my. Vystrel v opere (Лузина Л., Киевские ведьмы. Выстрел в опере); online: https://www.e-reading.club/book.php?book.
Luzina L., Kievskie ved’my. Recept mastera. Čast’ vtoraâ: Revolûciâ amazonok (Лузина Л., Киевские ведьмы. Рецепт мастера. Часть вторая: Революция амазонок); online: https://www.e-reading.club/book.php?book.
McDonald D., Masscult and Midcult, [w:] Popular Culture. Theory and Methodology. A Basic Introduction, ed. H. E. Hinds Jr., M. F. Motz and A. M. S. Nelson, Madison: Popular Press, University of Wisconsin Press 2006.
Mass Culture Revisited, ed. B. Rosenberg, D. White,. Boston-New York 1971.
Šmeleva E. J., Skvernoslovie. Kul’tura russkoj reči: Ènciklopedičeskij slovar’-spravočnik, Moskwa 2003 (Шмелева Е. Я., Сквернословие. Культура русской речи: Энциклопедический словарь-справочник. Москва 2003).
Sokolân M., Zvorotnâ storona Demonologìï (https://www.litmir.me/br/?b=25412&p=3).
Sokolân M., Herem. Povìst’, 2007 (Соколян М., Херем. Повість, 2007).
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Kategorie
Licencja
Prawa autorskie (c) 2018 Tatiana Hajder
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Prawa autorskie (a). Co do zasady – autorzy, niebędący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, zachowują prawa autorskie, w tym prawa wydawnicze do artykułów, bez żadnych ograniczeń.
Prawa autorskie (b). Co do zasady – autorzy, będący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, nie zachowują praw autorskich, w tym praw wydawniczych do artykułów. W takich przypadkach właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Zielonogórski.
