Wileńskie miejsca Adama Mickiewicza utrwalone we współczesnych przewodnikach po Mieście wieszczów. (Refleksje językoznawcy-filologa)

   82

Autor

Słowa kluczowe   

Abstrakt   

Uniwersytet Wileński, adresy kolejnych miejsc zamieszkania, nazwy miejsc koleżeńskich spotkań, adres loży masońskiej, nazwy domów, w których tętniło wileńskie życie towarzyskie, adresy wydawnictwa Józefa Zawadzkiego, Teatr Wielki przy ulicy Trockiej, Klasztor Bazylianów, Ogród Botaniczny profesora Jundziłła, ogród z austerią „Chiny”, traktiernia „Tivoli”, Belmont – góra filaretów, Ostra Brama, Katedra Wileńska, Kościół św. Jana, międzywojenna ulica Mickiewicza..., wszystkie te miejsca związane z autorem Pana Tadeusza stały się przyczynkiem do lingwistyczno­­filologicznych rozważań, uzasadniających tezę, że Wilno jest Miastem Mickiewicza, który spędził w nim jeden z najbardziej interesujących okresów swojego życia. Wileńskie nazwy wyekscerpowane ze współczesnych przewodników po Mieście romantyków, zinterpretowane zgodnie z zasadami ję­zykoznawstwa erudycyjnego, „ocalają od zapomnienia” nie tylko sygnowane nimi mickiewiczowskie miejsca; pozwalają też na rekonstrukcję tamtej wileńskiej topografii.

Liczba wyświetleń   

2024

Dane do pobrania nie są jeszcze dostępne.

Biogram autora   

Katarzyna Węgorowska, Uniwersytet Zielonogórski

Profesor polskiego językoznawstwa; kierownik stworzonej przez siebie, od podstaw, Pracowni Języka i Kultury Ludowej Uniwersytetu Zielonogórskiego; miłośniczka Wilna i Kresów Wschodnich; twórczyni językoznawstwa erudycyjnego, a w jego ramach lit(h)olingwistyki i konch(i)olingwistyki; autorka sześciu monografii i ponad stu artykułów.

Bibliografia   

LITERATURA CYTOWANA

Anusiewicz J., Kulturowa teoria języka. Zarys problematyki, [w:] Języka a Kultura 1: Podstawowe pojęcia i problemy, red. J. Anusiewicz, J. Bartmiński, Wrocław 1991.
[Google Scholar]

Dylewski A., Wilno, Warszawa 2009.
[Google Scholar]

Dylewski A., Wilno po polsku, Warszawa 2007.
[Google Scholar]

Handke K., Polskie nazewnictwo miejskie, Warszawa 1990.
[Google Scholar]

Inny słownik języka polskiego PWN, red. M. Bańko, t. 1-2, Warszawa 2000.
[Google Scholar]

Jamski P. J., Wilno, Kraków 2005.
[Google Scholar]

Jaworski J., Podręczna gramatyka języka polskiego, Warszawa 1974.
[Google Scholar]

Koprowski M. A., Wilno. Historia. Ludzie. Tradycje, Warszawa 2013.
[Google Scholar]

Libera L., Mickiewicz, Zielona Góra 2015.
[Google Scholar]

Lizisowa M. T., Języki pogranicza wschodniego, [w:] Kultura pogranicza wschodniego. Zarys encyklopedyczny, red. T. Budrewicz, T. Bujnicki, J. S. Ossowski, Warszawa 2011.
[Google Scholar]

Łukasiewicz J., Mickiewicz, Wrocław 1996.
[Google Scholar]

Malczewski J., Nauka o języku, Warszawa 1990.
[Google Scholar]

Ostrowski J. K., Kresy – piękno utracone, Ożarów Mazowiecki 2015.
[Google Scholar]

Pisarkowa K., Okolicznik, [w:] Encyklopedia języka polskiego, red. S. Urbańczyk, M. Kucała, Wrocław-Warszawa-Kraków 1999.
[Google Scholar]

Ruszczyńska M., Pogranicze. Studia i szkice literackie, Zielona Góra 2015.
[Google Scholar]

Rzetelska-Feleszko E., W świecie nazw własnych, Warszawa-Kraków 2006.
[Google Scholar]

Rymkiewicz J. M., Wilno, [w:] J. M. Rymkiewicz, D. Sawicka, A. Witkowska, M. Zielińska, Mickiewicz. Encyklopedia, Warszawa 2001.
[Google Scholar]

Skorupka S., Słownik frazeologiczny języka polskiego, t. 1, Warszawa 1985.
[Google Scholar]

Słownik języka polskiego, red. W. Doroszewski, t. 1-11, Warszawa 1958-1969.
[Google Scholar]

Słownik języka polskiego, red. M. Szymczak, t. 1-3, Warszawa 1988-1989.
[Google Scholar]

Szagun D., Nauka wyrazów w „Początkach botaniki” Stanisława Jundziłła, [w:] Studia Kresowe, t. 1: Język – Literatura – Historia, red. K. Węgorowska, Zielona Góra-Warszawa 2010.
[Google Scholar]

Tokarski J., Słownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 1980.
[Google Scholar]

Venclova T., Wilno. Przewodnik, Vilnius 2005.
[Google Scholar]

Węgorowska K., Historia Wielkiego Księstwa Litewskiego zachowana w nazwach własnych wileńskich pałaców, [w:] „Młodsza Europa” – Od średniowiecza do współczesności, red. J. Jurkiewicz, W. Strzyżewski, Zielona Góra 2008.
[Google Scholar]

Węgorowska K., Językowe świadectwa kultury i obyczajowości Kresów Północno-Wschodnich utrwalone we wspomnieniach ich byłych mieszkańców, Zielona Góra 2004.
[Google Scholar]

Węgorowska K., Językoznawstwo erudycyjne w uniwersyteckiej edukacji polonistycznej, [w:] Edukacja literacka wobec przemian cywilizacyjnych i kulturowych, red. M. Sinica, L. Jazownik, Zielona Góra 2008.
[Google Scholar]

Węgorowska K., Kamienie i klejnoty w języku, kulturze, sztuce, Warszawa-Zielona Góra 2012.
[Google Scholar]

Węgorowska K., Dzieje Wilna i Wielkiego Księstwa Litewskiego utrwalone w nazwach własnych wileńskich domów, [w:] Język, społeczeństwo, wartości, red. E. Laskowska, I. Benenowska, M. Jaracz, Bydgoszcz 2008.
[Google Scholar]

Węgorowska K., Symboliczno-metaforyczne nazwy Wilna, [w:] w:] Miasto – przestrzeń zróżnicowana językowo, kulturowo i społeczne 2, red. M. Święcicka, Bydgoszcz 2008.
[Google Scholar]

Węgorowska K., Wokół dawnych i współczesnych nazw własnych trzynastu dziedzińców Uniwersytetu Wileńskiego, [w:] Ze studiów nad językami i literaturami wschodniosłowiańskimi, red. A. Ksenicz, P. Stasińska, Zielona Góra 2008.
[Google Scholar]

Węgorowska K., Językowo-kulturowo-symboliczna ikona Madonny z Ostrej Bramy, [w:] Językowe i kulturowe dziedzictwo Wielkiego Księstwa Litewskiego. Księga jubileuszowa na 1000-lecie Litwy, red. J. Mędelska, Z. Sawaniewska-Mochowa, Bydgoszcz 2010.
[Google Scholar]

Podgląd   

Pobrania

Opublikowane

19.12.2016

Jak cytować

Węgorowska, K. „Wileńskie Miejsca Adama Mickiewicza Utrwalone We współczesnych Przewodnikach Po Mieście wieszczów. (Refleksje językoznawcy-Filologa)”. Filologia Polska. Roczniki Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego, t. 2, grudzień 2016, s. 59-80, doi:10.34768/fp2016a4.

ISSN wersji papierowej

2450-3584

Inne teksty tego autora opublikowane na łamach „Filologii Polskiej"   

Marmur, morena czołowa, kamień polny, kamień reński, piaskowiec czerwony i biały, węgiel brunatny…Kamienie Zielonej Góry. Zielona Góra kamieni. Kilka lit(h)olingwistyczno-kulturologicznych uwag o kamieniach spotykanych w różnych przestrzeniach Winnego Grodu

  199 - 215
  18.12.2021

„Kochom swoje wioske, bom sie w ni rodzieła...”. Wilkowsko-­świętokrzysko­-kielecka poezja Kaśki spod Łysicy w świetle refleksji językoznawczo­kulturologicznych

  115 - 130
  16.12.2015

Językowe i kulturologiczne wyróżniki kresowych kulinariów utrwalone w wybranych regionalnych opracowaniach o Ziemi Lubuskiej

  141 - 148
  13.12.2020

Przeszłość południowokresowej rezydencji w Psarach utrwalona w archiwum ludzkiej pamięci i wybranych, współczesnych źródłach pisanych (refleksje filologiczno-lingwokulturologiczne)

  99 - 108
  19.12.2019

Od alabastronu do flakonu René Lalique’a… Kilka lingwistyczno-kulturologicznych uwag o naczyniach na wonności, pachnidła, zapachy, perfumy…

  293 - 306
  31.12.2018

Językoznawstwo i językoznawcy w świetle Życia we wspomnieniach Profesor Ewy Rzetelskiej-Feleszko (Kamińskiej)

  171 - 183
  31.12.2018