Czas, Pamięć, Śmierć – Vladimira Nabokova triada estetyczno-filozoficzna
DOI:
https://doi.org/10.34768/fp2019a6Słowa kluczowe:
Vladimir Nabokov, temporalność w literaturze, pamięć vs. przemijanie, świadomość vs. śmierćAbstrakt
Niniejszy artykuł skupia się na trzech decydujących aspektach myśli i twórczości Vladimira Nabokova: pamięci, czasie i śmierci. Rozdział wstępny przedstawia ogólny zarys problematyki temporalnej w odniesieniu do sztuki literackiej, aby następnie – na konkretnych przykładach z powieści, esejów i wypowiedzi Nabokova – ukazać ten bardzo specyficzny, estetyczno-filozoficzny pogląd na naturę czasu i świadomości, który da się wyczytać z analizowanych tekstów. Teza przewodnia, która znajduje potwierdzenie w większości tekstów Nabokova, brzmi: pamięć, rozumiana jako forma wyobraźni, stanowi jeden z najbardziej kreatywnych aspektów ludzkiej świadomości, będąc zarazem zaprzeczeniem czasu i śmierci.
Pobrania
Bibliografia
Kotin A., Czas, Pamięć, Śmierć – Vladimira Nabokova triada estetyczno-filozoficzna, „Filologia Polska. Roczniki Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego” 2019, nr 5, https://doi.org/10.34768/fp2019a6.
LITERATURA CYTOWANA
Assmann A., Der lange Schatten der Vergangenheit: Erinnerungskultur und Geschichtspolitik, München 2006.
Assmann A., Między historią a pamięcią. Antologia, przeł. Z. Dziewanowska-Stefańczyk, J. Górny, J. Kalicka, A. Konarzewska, K. Kończal, P. Pieńkowska-Wiederkehr, K. Sidowska i A. Teperek, Warszawa 2013.
Boyd B., Nabokov’s „Ada”. The Place of Consciousness, New York 2002.
Davydov S., TekstyMatreski Vladimira Nabokova, München 1982.
Engelking L., Chwyt metafizyczny. Vladimir Nabokov – estetyka z sankcją wyższej rzeczywistości, Łódź 2011.
Hüllen C., Der Tod im Werk Vladimir Nabokovs. Terra incognita, München 1990.
Kant I., Prolegomena do wszelkiej przyszłej metafizyki, która będzie mogła wystąpić jako nauka, przeł. A. Banaszkiewicz, Kraków 2005.
McGowan T., Geneza filmu atemporalnego, „Kwartalnik Filmowy” 2014, nr 86 (przeł. T. Rutkowska).
Nabokov V., Ada albo żar. Kronika rodzinna, przeł. L. Engelking, Warszawa 2009.
Nabokov V., Bend Sinister, New York 1990.
Nabokov V., Dar, przeł. E. Siemaszkiewicz, Warszawa 1995.
Nabokov V., Maszeńka, przeł. E. Siemaszkiewicz, Warszawa 2004.
Nabokov V., Nieprawe godło, przeł. M. Kłobukowski, Warszawa 2006.
Nabokov V., Pamięci, przemów. Autobiografia raz jeszcze, przeł. A. Kołyszko, Warszawa 2004.
Nabokov V., Własnym zdaniem, przeł. M. Szczubiałka, Warszawa 2016.
Nabokov V., Wykłady o literaturze, przeł. Z. Batko, Warszawa 2000.
Nabokov V., Z nieprawej strony, przeł. R. Śmietana, Kraków 1995.
Nabokov V., Zaproszenie na egzekucję, przeł. L. Engelking, Warszawa 2014.
Piatigorski A., ЧутьчутьофилософииВладимираНабокова (Trochę o filozofii Vladimira Nabokova), http://izbrannoe.com/news/mysli/aleksandr-pyatigorskiy-chut-chut-o-filosofii-vladimira-nabokova/.Pitzer A., Ukryta historia Vladimira Nabokova, przeł. W. Górnaś, Warszawa 2015.
Schlegel A.W., Über dramatische Kunst und Literatur, [w:] A.W. Schlegel, Kritische Schriften und Briefe, wyd. E. Lohner, Stuttgart 1966.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Kategorie
Licencja
Prawa autorskie (c) 2019 Andrey Kotin
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Prawa autorskie (a). Co do zasady – autorzy, niebędący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, zachowują prawa autorskie, w tym prawa wydawnicze do artykułów, bez żadnych ograniczeń.
Prawa autorskie (b). Co do zasady – autorzy, będący pracownikami Uniwersytetu Zielonogórskiego, nie zachowują praw autorskich, w tym praw wydawniczych do artykułów. W takich przypadkach właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Zielonogórski.
